به قلم: محسن صادقی.
کار دشواری است اینکه کسی بخواهد در سوگ رفتن عزیزی حرفی بزند و یا چیزی بنویسد. خبر کوتاه بود، دردناک و باورنکردنی: آقای حمید احمدی از دنیا رفت.
من حتی تا چند دقیقه بعد از شنیدن این خبر هم گمانم بر این بود که با شوخی زشتی روبهرو هستم. هر لحظه در انتظار این بودم که کسی بیاید و بگوید اشتباه شده و حال آقای احمدی خوب است و مثل همیشه لبخند دلنشینی بر لبهایشان نقش بسته، همان لبخندی که چهرهی ایشان را همیشه با آن به یاد داریم. حتی آنقدر برای شخص من باورنکردنی بود که بعد از گذشت چند دقیقه برای ایشان پیامی فرستادم، پیامی که هنوز هم چشمانتظار پاسخ آن هستم ولی اینطور که پیداست این چرخ گردان سر ناسازگاری دارد و باید تا همیشه در انتظار پاسخ آن پیام بمانم.
اکنون برحسب وظیفه برای کسانی که با آقای احمدی آشنایی نداشتند و برای اینکه نام ایشان در کبوترداری حرفهای ایران به یادگار باقی بماند تا همیشه، شرح کوتاهی از کبوترداری ایشان را مرور میکنیم:
کبوترداری جناب آقای احمدی در کشور آمریکا را به طور کلی میتوان به دو دوره تقسیم کرد: دورهی نخست که آقای احمدی کبوترداری را با کبوتر تیپلر آغاز کردند و هیچ کبوتر ایرانییی نداشتند. اوج کار ایشان در سالهای ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ بوده که بهترین رکوردها را از خود با جای گذاشتند. شاید کمتر کسی از این آگاهی داشته باشد که آقای احمدی در مسابقهی بهاری سال ۱۹۹۴ در ماه مِی با پانزده ساعت پنجاهوهشت دقیقه (میانگین پرواز چهار کبوتر) در آن سال رکوردار پرواز کبوتر در انجمن رسمی کبوترداران تیپلر در آمریکا (FTS of USA) بودهاند.
شگفتزده خواهید شد اگر بدانید که آقای احمدی در جدول بهترین رکورداران تمام دورانها (از سال آغازین مسابقه تا همین امروز) در انجمن کبوتردارن FTS در رتبهی سیزدهم قرار دارند. گذشته از این در طول سالهای عضویت و مسابقه در این انجمن رسمی آقای احمدی در کل دوازده دیپلم افتخار دریافت کردهاند. اینها همه افتخارات بزرگی ست که تنها با تکیه بر عشق و علاقه، تلاش و کوشش و پشتکار و علم به دست آمده است.
و اما در دورهی دوم آقای احمدی کبوتر تیپلر را کنار گذاشته و به کبوتر ایرانی، و به طور تخصصی گونهی خاص «شمیرانی» روی آوردند. با اندک کبوترهایی که از ایران به آمریکا بردند و با تکیه بر تجربهی به دست آمده از دوران کبوترداری حرفهای و مسابقات تیپلر توانستند با اصلاحنژاد و پرورش علمی آنها کبوترانی بسیار دیدنی و چشمنواز بسازند. طوری که اگر کبوتران ساخته شدهی ایشان را با نمونههای ابتدایی برده شده مقایسه کنیم، تفاوت بسیار خواهد بود. در مورد رکورد و ساعت پرواز کبوترهای شمیرانی آقای احمدی اگر کسی پرسشی از ایشان کرده باشد همواره پاسخ واحدی گرفته است. شوربختانه برخلاف جامعهی امروز کبوتردار ایران که در موارد زیادی درگیر زشتیها و دروغها شده است، آقای احمدی همواره با راستی تاکید کردهاند که ساعت کبوتران شمیرانی بین چهر تا شش ساعت است. البته نباید از این نکته چشمپوشید که همواره در هر مسئلهای استثنا هم وجود دارد و ممکن است کبوتر شمیرانییی وجود داشته باشد که بیش از این قدرت پرواز داشته باشد؛ ولی استاندارند این نوع کبوتران همان چیزی است که جناب احمدی گفتهاند.
به هر روی امروز در سوگ کسی نشستهایم که به خوشرویی و دوستی در میان دوستانش شهرت داشت. بیتردید هرکسی که با آقای احمدی برخورد کوتاهی داشته به سادگی میتواند از مهربانی او در کلام و کرداش برای شما صحبت کند. مردی که همیشه او را با خندههای روی لبهایش به یاد داریم، دیگر جسمش در میان ما نیست ولی یادش تا همیشه همراه ما خواهد بود.
در انتهای این جستار تصاویر تعدادی از کبوتران ایرانی ایشان را باهم مرور میکنیم. با کلیک روی هر تصویر میتوانید آن را با اندازهی بزرگ ببینید.
روحشان شاد
عالی بودن
ممنون