به قلم: حمید ضیا.
ﻗﺒﻞ اﺯ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﻻﺯﻡ میبینم ﺑﻪ ﺳﻪ ﻧﻜﺘﻪی ﻣﻬﻢ اشارهکنم. ﻧﻜﺘﻪ اﻭﻝ اینکه ﻣﺎ ﺩﺭ اﻳﻦ ﻣﺘﻦ ﺑﻪ ﻋﻤﻮﻣﻴﺎﺕ میپردازیم ﻧﻪ استثنائات. ازاینرو ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺩﺭ بعضی ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎ استثنائاتی ﭘﻴﺪا شوند ﻛﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﻫﻤﺨﻮانی ﻧﺪاﺷﺘﻪ و ﻳﺎ ﻣﻐﺎﻳﺮﺕ ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎشند. اﻳﻦ دقیقاً اشتباهی است که بعضی اﺯ ﻛﺒﻮﺗﺮﺩاﺭاﻥ ﻣﻮﻗﻊ اﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﺮﺗﻜﺐ میشوند و ﺁﻥ استثنائات ﺭا ﺳﺮﻟﻮﺣﻪ ﻗﺮاﺭ میدهند. ﻓﻘﻄ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻛﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺧﻮبی داشتهاند ﻛﻪ ﻳﻚ ﻣﺸﺨﺼﻪ ﺧﺎﺹ ﺩاﺷﺘﻪ، اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭا ﺑﻪ ﻫﻤﻪی ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎ ﺗﻌﻤﻴﻢ میدهند و ﺑﺮ اﺳﺎﺱ ﺁﻥ ﻛﺒﻮﺗﺮ اﻧﺘﺨﺎﺏ میکنند.
همانطور ﻛﻪ عنوان اﻳﻦ ﻣﺘﻦ ﻧﺸﺎﻥ میدهد ﻧﻜﺘﻪ ﺑﻌﺪی ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮی ﻛﺒﻮﺗﺮ بلندپرواز مدنظر اﺳﺖ ﻧﻪ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﺑﺎطنی. پرشی ﺑﻮﺩﻥ ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻋﺎﻣﻞ بستگی ﺩاﺭﺩ: ﻇﺎﻫﺮ و ﺫاﺕ. ﻣﺎ نمیتوانیم ﺫاﺕ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺭا ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ و ﺗﻨﻬﺎ ﺭاﻩ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﺫاﺕ، ﻣﺤﻚ ﺯﺩﻥ ﻛﺒﻮﺗﺮ اﺳﺖ. اﻣﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮی ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ۲۵ ﻳﺎ ۳۰ ﺩﺭﺻﺪ ﻫﺪﻑ ما را ﺩﻧﺒﺎﻝ میکنند ﺭا میتوان ﺩﻳﺪ و ﺑﺮﺭسی ﻛﺮﺩ. بعضی اﻓﺮاﺩ ﻣﺪعی ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻﺗﺮی اﺯ اﻳﻦ «ظاهرخوانی» ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﺎ ﻧﻪ آن را ﻛﺘﻤﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ و ﻧﻪ تائید میکنیم. ﻣﺜﺎﻝ همیشگی ﻣﺎ ﺩﺭ اﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺨﺺ ورزشکاری است ﻛﻪ ﺑﺪنی کاملاً آماده و ﻋﻀﻼنی ﺩاﺭﺩ اﻣﺎ ﻣﺎ نمیتوانیم ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﻗﺪﺭﺕ و ﺗﺤﻤﻞ سختی ﺩﻭﻳﺪﻥ ﻳﻚ ﺩﻭی ﻣﺎﺭاﺗﻦ و ﻳﺎ ﺣﻤﻞ ﻳﻚ ﻭﺯﻧﻪی ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺭا ﺩاﺭﺩ. اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ اﻣﺮ بازمیگردد ﺑﻪ ﺫاﺕ و ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻔﺲ اﻭ. ﻧﻜﺘﻪی ﺁﺧﺮ این است ﻛﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎی مورد بحث ﻣﺎ ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎی ﭘﺮﻳﺪﻩ و ﺟﻮاﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻧﻪ ﺟﺎﺧﻮاﺏ و ﭘﻴﺮ.
ﺣﺎﻝ بهصورت ﻋﻤﻮمی ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ بلندپرواز اﻳﺮانی ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻪ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ظاهریای ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟
- ﻗﺒﻞ اﺯ هر چیز ﺳﻼﻣﺖ اﻭ مدنظر اﺳﺖ. ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﭘﻒ نمیکند، ﻧﻮﻙ و پاهایش ﭘﺮﺧﻮﻥ و ﺩاﺭای ﭘﺮﻫﺎیی ﺗﻤﻴﺰ و شفاف اﺳﺖ.
- ﻫﻤﻮاﺭﻩ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺭا ﺭﻭی ﺯﻣﻴﻦ ﺻﺎﻑ ﺑﺮﺭسی ﻛﻨﻴﺪ ﻧﻪ ﺭﻭی نی و ﻳﺎ ﺟﻌﺒﻪ. ﭼﺮاﻛﻪ ﺩﺭ اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺿﻌﻴﺖ طبیعیاش ﺭا ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ میگذارد. درحالیکه ﺭﻭی نی ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻞ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮدﻥ نی، ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭا ﺧﻮﺏ ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ.
- مسلماً ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺑﺪنی ﻋﻀﻼنی ﺩاﺭﺩ. اﻳﻦ ﺑﺪﻥ ﻋﻀﻼنی ﺑﺎﻋﺚ میگردد ﻛﻪ ﻓﺮم و اﺳﺘﻴﻞ ﺧﺎصی ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﻴﺮﺩ. اﻭﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰی ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ میآید ﺳﻴﻨﻪی روبهجلو است. ﻋﻀﻼﺕ ﺳﻴﻨﻪ بهعنوان کمککننده ﺩﺭ ﭘﺮﻭاﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺏ و ﻗﻮی ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺳﻴﻨﻪی ﻗﻮی روبهجلو و ﺑﺎﻻﺳﺖ ﻛﻪ درنتیجهی اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ، ﺑﺪﻥ خالتی اریب ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺯﻣﻴﻦ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺩﻡ ﭘﻴﺪا میکند. یعنی اﻧﺘﻬﺎی ﺩﻡ ﺑﺎ ﺯﻣﻴﻦ ﺗﻤﺎﺱ ﻧﺎﻣﺤﺴﻮﺱ پیداکرده و ﻳﺎ ﻧﺰﺩﻳﻚ زمین قرار میگیرد. ﻓﺮاﺥ ﺑﻮﺩﻥ ﺳﻴﻨﻪ تأثیری ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﭘﺮﻭاﺯ ﻧﺪاﺭﺩ. ﺳﻴﻨﻪی ﻓﺮاﺥ ﻓﻘﻄ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻧﻮﻉ ﭘﺮﺵ ﺭا آرامتر ﻳﺎ اصطلاحاً نرمپر کند. سینههای جمعوجور عموماً ﺗﻴﺰ ﭘﺮﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺷﺎﻳﺪ اﻳﻦ به خاطر ﺳﻂﺢ ﺗﻤﺎﺱ ﻛﻤﺘﺮ آﻥ ﺑﺎ ﻫﻮا ﺩﺭ ﺣﻴﻦ ﭘﺮﻭاﺯ ﺑﺎﺷﺪ. بههرﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﻫﺮ دو صورت ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺑﺎﻳﺪ سینهاش ﺭا ﺟﻠﻮ ﺑﺪﻫﺪ و ﺑﺎﻻ ﺑﻜﺸﺪ.
- ﺳﺮ و ﮔﺮﺩﻥ ﺑﺎﻳﺪ کمی ﻣﺘﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺳﺮ و ﮔﺮﺩﻥ ﺁﻭﻳﺰاﻥ و روبهجلو ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ ﻋﻀﻼﺕ ﺿﻌﻴﻒ گردن اﺳﺖ. ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺩاﺭای ﻋﻀﻼتی ﻗﻮی ﺩﺭ اﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪ اﺳﺖ.
