ﺗﻐﺬﻳﻪ‌ی ﻛﺎﻣﻞ و ﺩﺭﺳﺖ ﻛﺒﻮﺗﺮ پرشی

به قلم: حمید ضیا.

ﻗﺒﻞ اﺯ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﻻﺯﻡ اﺳﺖ ﻛﻪ اﺯ ﺳﻴﺴﺘﻢ سوخت‌وساز ﻣﻮاﺩ ﻏﺬایی ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺁﻧﺎﻟﻴﺰی ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﺑﺎ اﻳﻦ ﻋﻠﻢ و ﺩﻳﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻪ دانه‌ای تأمین‌کننده ﭼﻪ ﻣﻮاﺩی ﻫﺴﺖ ﻣﺎ می‌توانیم ﺁﻧﭽﻪ ﺭا ﻛﻪ ﺑﺪﻥ ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ بلندپرواز سنگین‌پر ﻧﻴﺎﺯ ﺩاﺭﺩ ﺩﺭ اﺧﺘﻴﺎﺭﺵ ﻗﺮاﺭ ﺑﺪﻫﻴﻢ و اﺯ پرش‌های طولانی‌اش ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﻳﻢ.

ﻣﻮاﺩ ﻏﺬایی را ازنظر ﺗﻮﻟﻴﺪ اﻧﺮﮊی ﺑﻪ چهار ﺩﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ می‌کنند:

       ۱- ﻗﻨﺪﻫﺎ: ﻗﻨﺪﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﺩاﺭای مولکول‌های شکننده‌تری ﻫﺴﺘﻨﺪ و سریعاً ﺗﻮﺳﻄ ﺑﺪﻥ ﺟﺎﻧﺪاﺭاﻥ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ، ﻭاﺭﺩ ﺧﻮﻥ ﺷﺪﻩ و ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ اﻧﺮﮊی می‌گردند.

       ۲- کربوهیدرات‌ها: کربوهیدرات‌ها (ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ) ﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺩﻭﻡ ﻗﺮاﺭ ﺩاﺭﻧﺪ و ﺑﺪﻥ ﺑﺮای اﻧﺠﺎﻡ اﻳﻦ فعل‌وانفعال‌ها ﻣﺪﺕ طولانی‌تری ﺭا ﺭﻗﻢ می‌زند و ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ اﻧﺮﮊی ﺧﻮﺩ ﺭا آهسته‌تر ﺁﺯاﺩ می‌کنند.

       ۳- چربی‌ها: چربی‌ها ﺩﺭ ﺭﺩﻩ ﺳﻮﻡ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ اﻧﺮﮊی ﺑﺮای ﺳﻮﺧﺘﻦ و ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻗﻮﻩ ﻣﺤﺮﻛﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. به همین ﺩﻟﻴﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﻮاﺭﻩ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺫﺧﺎﻳﺮ ﭼﺮبی ﺭا ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ می‌کنیم.

       ۴- پروتئین‌ها: پروتئین‌ها ﺑﻪ ﺻﻮﺭتی ﻣﺠﺰا ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ اﻧﺮﮊی می‌گردند. ﻭﻇﻴﻔﻪ اصلی‌شان ﺗﺮﻣﻴﻢ و ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻋﻀﻠﻪ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ اﺳﺖ. پروتئین‌ها اﺯ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺭﻓﺘﻦ ﻋﻀﻼﺕ ﺩﺭ اﺛﺮ فعالیت‌های ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی می‌کنند.

ﺣﺎﻝ ﺑﺎ ﺩاﻧﺴﺘﻦ اﻳﻦ ﻣﻮاﺭﺩ می‌توانیم به‌راحتی ﺣﺪﺱ ﺑﺰﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﭼﻪ ماده‌ای اﻭﻝ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ اﻧﺮﮊی می‌گردد. ﻗﻨﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﺮاﺣﻞ اﻭﻟﻴﻪ ﭘﺮﻭاﺯ عهده‌دار تأمین اﻧﺮﮊی ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻛﺒﻮﺗﺮی ﻛﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻘﺪاﺭ ﻻﺯﻡ ﻗﻨﺪ ﺭا ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ شاداب‌تر و پرانرژی‌تر اﺯ ﻛﺒﻮﺗﺮی ﻛﻪ اﻳﻦ ﻗﻨﺪ ﺭا ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﻧﺪاﺭﺩ اﺯ ﺟﺎ ﻛﻨﺪﻩ می‌شود و اﻭﺝ می‌گیرد. معمولاً ﭼﻮﻥ ﻣﻨﺒﻊ اصلی ﺗﻐﺬﻳﻪ‌ی ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺩاﻥ و ﻏﻠﻪ ﻫﺴﺖ، ﻗﻨﺪ ﺑﺪﻥ آن‌قدر ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ساعت‌ها ﺩﻭاﻡ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ. ﭘﺲ ﺩﺭ ﺳﺎﻋﺎﺕ اﻭﻟﻴﻪ تمام‌شده. اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻗﻨﺪ ﻛﻢ ﻳﻚ ﺁﻏﺎﺯ ﺧﻮﺏ و دل‌چسب ﺑﻪ ﭘﺮﻭاﺯ ﻛﺒﻮﺗﺮ می‌دهد و اﻭ ﺭا ﻗﺎﺩﺭ می‌کند ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﺭا باصلابت ﺑﻪ ﺩﻝ ﻣﺎﻳﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ و ﺗﺎ یکی دوساعتی اﺯ اﻳﻦ اﻧﺮﮊی ﺳﺮﻳﻊ و ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﺩ.

ﭘﺲ اﺯ اﺗﻤﺎﻡ ﻗﻨﺪﻫﺎ، ﺑﺪﻥ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ کربوهیدرات‌ها می‌رود. اﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ اﻧﺮﮊی ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ ﻧﻴﺮﻭی اصلی و ﻗﻮﻩ اﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﭘﺮﻧﺪﻩ اﺳﺖ. سوخت‌وساز ﺁﺭاﻡ کربوهیدرات‌ها و ﺁﺯاﺩ ﺷﺪﻥ ﺁﻫﺴﺘﻪ اﻧﺮﮊی آن‌ها، ﺗﻮاﻧﺎیی ﭘﺮﺵ ﺑﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺭا ﺑﺮای اﻛﺜﺮ ﻃﻮﻝ ﺭﻭﺯ می‌دهد. ﭼﻴﺰی ﻛﻪ مدنظر ﻳﻚ کبوتر پران اﺳﺖ. معمولاً ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ متابولیسم ﻛﺒﻮﺗﺮ اﻳﻦ اﻧﺮﮊی ﺑﻴﻦ ۵ ﺗﺎ ۱۵ ﺳﺎﻋﺖ ﺩﻭاﻡ می‌آورد.

ﺣﺎل ﻧﻘﺶ ﭼﺮبی ﭼﻴﺴﺖ؟

ﭼﺮبی به‌عنوان سرسخت‌ترین ﻣﻨﺒﻊ اﻧﺮﮊی، ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ می‌باشد. ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﺩﻗﺖ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻴﺪ ﭼﺮبی مدنظر ﻣﺎ ﭼﺮبی ﺑﺪﻥ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﻧﻴﺴﺖ، چراکه ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﭘﺮشی ﺁﻣﺎﺩﻩ، ﻓﺎﻗﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﭼﺮبی ﺩﺭ ﺑﺪﻥ اﺳﺖ. ﭼﺮبی موردبحث ﻣﺎ اﺯ ﺩانی ﻛﻪ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮ داده‌شده تأمین می‌گردد و ﺩﺭ ﺑﻴﻦ لایه‌های ﻋﻀﻼﺕ و ارگان‌های ﺩاخلی ﺫﺧﻴﺮﻩ می‌گردد. ﭘﺲ اﺯ اﺗﻤﺎﻡ کربوهیدرات‌ها ﺑﺪﻥ ﺑﻪ ﺳﺮاﻍ چربی‌ها می‌رود. چربی‌ها ﺩﺭ اﻳﻨﺠﺎ اﺯ اﻫﻤﻴﺖ ﺑﻪ ﺳﺰایی برخوردارند. ﭼﺮاﻛﻪ دﺭ ﺳﺎﻋﺎﺕ ﭘﺎﻳﺎنی ﭘﺮﺵ اﻧﺮﮊی ﺧﻮﺩ ﺭا ﺁﺯاﺩ می‌کنند و اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺯﺩﻥ ﺭﻛﻮﺭﺩ می‌شود. یعنی ﻫﻤﺎﻥ یکی ﺩﻭ ﺳﺎﻋﺖ اﺿﺎﻓﻪ. ﭼﻴﺰی ﻛﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﭘﺮاﻥ ﺭا بی‌نهایت ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ و ﻣﻔﺘﺨﺮ می‌کند.

و اﻣﺎ پروتئین‌ها. پروتئین‌ها ﻛﺎﺭی ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩاﺭﻧﺪ. ﺑﺪﻥ ﺑﻌﺪ اﺯ اﺗﻤﺎﻡ کربوهیدرات‌ها ﺑﺮای ﺗﻬﻴﻪ اﻧﺮﮊی ﺑﻪ ﺳﻤﺖ چربی‌ها و درعین‌حال ﻋﻀﻼﺕ می‌رود. ﻋﻀﻼﺕ ﺩﺭ پرش‌های ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺤﻠﻴﻞ می‌روند. اﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ پروتئین‌ها ﻭاﺭﺩ ﻋﻤﻞ می‌شوند و ﺑﻪ ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻋﻀﻼﺕ می‌پردازند. اﻳﻦ ﺗﺮﻣﻴﻢ اﻧﺮﮊی ﺗﻮﻟﻴﺪ می‌کند و اﻳﻦ اﻧﺮﮊی ﻋﻀﻼﺕ ﺭا ﻗﻮی ﻧﮕﻪ می‌دارد. اﻫﻤﻴﺖ پروتئین آن‌قدر ﺯﻳﺎﺩ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮی ﻛﻪ پروتئین ﻻﺯﻡ ﺭا ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻧﻜﻨﺪ ﺑﻌﺪ اﺯ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﭘﺮﺵ ﺳﺎﻋﺎﺗﺶ ﻧﺰﻭﻝ می‌کند. یعنی ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻋﻀﻼﺗﺶ ﺭا می‌سوزاند. اﻳﻦ ﺧﻮﺩ یکی اﺯ ﺩﻻﻳﻞ مهمی است ﻛﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮاﻥ ﮔﺮﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎی ﻗﺒﻞ اﺯ ﮔﺮﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﻛﻮﺭﺩﻫﺎی ﺑﻬﺘﺮی ﺭا ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺭﻗﻢ می‌زنند.

اﻛﻨﻮﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ دانه‌هایی ﺑﮕﺮﺩﻳﻢ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺣﺎﻭی اﻳﻦ ﻣﻮاﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. متأسفانه ﺩﺭ اﻳﺮاﻥ ﺗﻨﻮﻉ دانه‌ها ﻣﺤﺪﻭﺩ اﺳﺖ. بنابراین ﻣﺎ سعی ﺧﻮاﻫﻴﻢ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺩﺭ ﻧﻆﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻳﻦ ﻣﻬﻢ، ترکیبی ﺭا ﺑﺮای ﻛﺒﻮﺗﺮاﻧﻤﺎﻥ اﻧﺘﺨﺎﺏ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﺤﻮ ﻣﻤﻜﻦ ﻣﻮاﺩ اﻭﻟﻴﻪ ﺭا ﺑﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎی ﭘﺮشی ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ.

ﺑﺮای ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻫﺪﻑ دانه‌های ﺭا به چهار ﺩﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ می‌کنیم. ﺗﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ آن‌ها ﺭا ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ.

       ۱- دانه‌های ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ‌ﺩاﺭ: عبارت‌اند اﺯ ﮔﻨﺪﻡ، ﺟﻮ، ارزن، ﺑﺮﻧﺞ، ﺫﺭﺕ و ﺗﺨﻢ ﺟﺎﺭﻭ.

      ۲- دانه‌های پروتئین‌ﺩاﺭ: عبارت‌اند اﺯ ﻗﺮﻩ‌ﻣﺎﺵ، ﮔﺎﻭﺩاﻧﻪ، ﻋﺪﺱ، ﻣﺎﺵ، ﺷﺎﻫﺪاﻧﻪ، ﻛﻨﺠﺪ، ﻛﺘﺎﻥ، ﺑﺰﺭﻙ، ﻛﺎﻓﺸﻪ و ﺁﻓﺘﺎﺑﮕﺮﺩاﻥ.

       ۳- دانه‌های ﭼﺮﺏ: عبارت‌اند اﺯ ﺷﺎﻫﺪاﻧﻪ، ﻛﻨﺠﺪ، ﻛﺎﻓﺸﻪ، ﺁﻓﺘﺎﺑﮕﺮﺩاﻥ، ﺫﺭﺕ، ﻧﻴﺠﺮ و ﻛﻠﺰا (ﻣﻨﺪاﺏ).

      ۴- دانه‌های ﻗﻨﺪﺩاﺭ: ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ دانه‌ها ﻗﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻘﺪاﺭ ﻧﺎﭼﻴﺰی ﻭﺟﻮﺩ ﺩاﺭﺩ، متأسفانه ﺩاﻧﻪ ﺧﺎصی ﻛﻪ ﺣﺎﻣﻞ ﻗﻨﺪ ﻓﺮاﻭاﻥ ﺑﺎﺷﺪ و ﻛﺒﻮﺗﺮ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻧﻴﺴﺖ. اﻣﺎ ﺧﺐ ﻗﻨﺪ کلی دانه‌های ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺗﺎ ۳% می‌رسد ﻛﻪ ﺑﺮای ﻛﺒﻮﺗﺮ ﻛﻔﺎﻳﺖ می‌کند. اﺯ ﻃﺮفی ﺑﺪﻥ ﺧﻮﺩ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﻣﻘﺪاﺭی اﺯ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ (ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ) ﺭا ﺑﻪ ﻗﻨﺪ ﺗﺒﺪﻳﻞ می‌کند.

ﺣﺎﻝ سؤال این است ﻛﻪ دانه‌ی ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺮای ﻛﺒﻮﺗﺮ ﭘﺮشی ﭼﻴﺴﺖ؟

ﺩاﻥ ﻛﺎﻣﻞ دانی است ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮاﻳﻄ اقلیمی ﻛﺒﻮﺗﺮﺩاﺭ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﮔﺮﺩﺩ و ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭا ﺑﻪ اﻭ ﺑﺪﻫﺪ. ﺩﺭﺻﺪ اﻳﻦ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺭا ﻫﺮ ﻛﺒﻮﺗﺮﭘﺮانی باید ﺧﻮﺩ به دست ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ. به دست ﺁﻭﺭﺩﻥ اﻳﻦ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ علمی ﻛﻪ اﺯ اﻧﻮاﻉ دانه‌ها به دست آورده‌ایم ﻛﺎﺭ سختی ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﺎ کم‌وزیاد ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻘﺪاﺭ آن‌ها و ﺩﻳﺪﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ می‌توانیم ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﺭا به دست ﺑﻴﺎﻭﺭﻳﻢ.

ﺩﺭ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﺮای ﺳﺎﺩﻩ ﻛﺮﺩﻥ اﻳﻦ اﻣﺮ و ﺁﻏﺎﺯ ﻛﺎﺭ، ﻳﻚ ﺗﺮﻛﻴﺐ نسبتاً کلی ارائه می‌دهیم. ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ می‌توانند ﺑﺎ کم‌وزیاد ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ، ﺗﺮﻛﻴﺐ موردنظر ﺭا ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ.

ﺩﺭ ﺑﺎﻻ ﮔﻔﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﻗﻨﺪ ﺩﺭ دانه‌ها و ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺑﻮﺩﻥ آﻥ اﺯ ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺮاﻳﺶ ﺧﻮﺩﺩاﺭی می‌کنیم. ﺑﻌﺪ اﺯ ﻗﻨﺪ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ ﻋﺎﻣﻞ اصلی انرژی ﭘﺮﺵ اﺳﺖ. ﺩﺭﺻﺪ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﺮاﻳﻄ اقلیمی و ﺭﻭﺯ ﭘﺮﺵ ﺑﻴﻦ ۴۰% ﺗﺎ ۷۰% ﺗﻨﺎﻭﺏ ﺩاﺭﺩ. مثلاً ﺑﺮای ﺭﻭﺯ اﻭﻝ ﭘﺮﺵ ﺷﻤﺎ قطعاً نمی‌خواهید ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﺭا ﺑﺎ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ ﺯﻳﺎﺩ سنگین ﻛﻨﻴﺪ اﻣﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺳﻮﻡ مسلماً ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ ﺳﺎﻋﺖ اﺯ روزهای اﻭﻝ و ﺩﻭﻡ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻮﺩ حتماً ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮی ﻻﺯﻡ ﺩاﺭﻳﺪ. ﻗﺴﻤﺖ اصلی دانه‌های ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ ﺩاﺭ ﺭا ﺟﻮ پوست‌نکنده ﺑﻪ ﻋﻠﺖ قابلیت هضم سریع و پرانرژی ﺑﻮﺩﻥ ﺗﺸﻜﻴﻞ می‌دهد. اﺭﺯﻥ ﺩﺭ ﺭﺩﻳﻒ ﺩﻭﻡ ﻗﺮاﺭ ﺩاﺭﺩ. ﻣﻦ شخصاً ﮔﻨﺪﻡ ﺭا ﺑﺮای ﭘﺮﺵ ﻣﻨﺎﺳﺐ نمی‌بینم. اﻣﺎ بازهم ﺩﻭﺳﺘﺎنی ﻛﻪ ﺑﺎ ﮔﻨﺪﻡ راحت‌تر ﺑﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ می‌رسند می‌توانند ﮔﻨﺪﻡ ﺭا به جای ﺟﻮ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ. ﺫﺭﺕ کلاً به خاطر دیرهضم ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺮای پرش مناسب ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﺮﻧﺞ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﻘﺪاﺭ ۵% اﺯ ﻛﻞ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﺎلی ﻋﻤﻞ می‌کند.

ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ اﻛﺜﺮ دانه‌های ﭼﺮﺏ ﺣﺎﻭی ﻣﻘﺪاﺭ ﺯﻳﺎﺩی پروتئین ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺷﺎﻫﺪاﻧﻪ ﺩﺭ ﺻﺪﺭ ﻟﻴﺴﺖ ﻗﺮاﺭ ﺩاﺭﺩ. ﺗﺨﻢ ﺁﻓﺘﺎﺑﮕﺮﺩاﻥ و ﻛﺎﻓﺸﻪ ﻧﻴﺰ ﺣﺎﻭی ﭼﺮبی ﺧﻮبی ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻋﻀﻼﺕ برای ﺳﺎﻋﺎﺕ آخرین ﭘﺮﻭاﺯ ﺫﺧﻴﺮﻩ می‌گردد. ﺑﻘﻴﻪ دانه‌های ﭼﺮﺏ ﻧﻴﺰ ﺑﺮای ﺗﻨﻮﻉ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﭼﺮبی ﻻﺯﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘﺲ ﺑﺎ ﺩﺭ نظر ﮔﺮﻓﺘﻦ کم‌وزیاد ﺷﺪﻥ ﻣﻘﺪاﺭ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ، ﻣﻘﺪاﺭ ﭼﺮبی و پروتئین ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ می‌کند.

ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎی اﻭﻟﻴﻪ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﭘﺮﺵ، ازآنجایی‌که ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎ ﺑﻌﺪ اﺯ ﻓﺼﻞ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻃﻮﻻنی ﻋﻀﻼﺗﺸﺎﻥ ﺭا ازدست‌داده‌اند، ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ اﻣﺮ ﻋﻀﻠﻪ ﺳﺎﺯی ﻛﻤﻜﺸﺎﻥ ﻛﻨﻴﻢ. اﻳﻦ ﻛﻤﻚ ﻓﻘﻄ ﺑﺎ ﭘﺮاﻧﺪﻥ و ﺩاﺩﻥ پروتئین ﺯﻳﺎﺩ ﻗﺎﺑﻞ اﻧﺠﺎﻡ اﺳﺖ. ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺩاﺩﻥ ﮔﺎﻭﺩاﻧﻪ، ﻗﺮﻩﻣﺎﺵ، ﻋﺪﺱ و ﻣﺎﺵ ﺗﺎ ۴۰% ﻫﻢ ﺟﺎﻳﺰ اﺳﺖ. ﺩﺭ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﺑﻌﺪی وقتی‌که ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎ ﻋﻀﻼﺕ ﻛﺎفی ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺳﺎﺯ ﺷﺪﻧﺪ، ﻣﺎ می‌توانیم اﻳن ﺩﺭﺻﺪ ﺭا ﻛﻤﺘﺮ ﻛﺮﺩﻩ و اﺯ دانه‌های ﭼﺮﺏ و پروتئین‌ﺩاﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻴﻢ.

ﺣﺎﻝ ﻛﻪ درصدهای ﺗﺮکیبی ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩی ﺩﺳﺘﻤﺎﻥ ﺁﻣﺪ، اﻳﻦ سؤال ﭘﻴﺶ می‌آید ﻛﻪ ﻛﻞ اﻳﻦ درصدها ازنظر ﻭﺯنی ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻮد ﻛﻪ ﻧﻪ ﻛﻢ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﻪ ﺯﻳﺎﺩ؟

اصولاً ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺑﺮای سوخت‌وساز ﺭﻭﺯاﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﺪاﻛﺜﺮ ۳۰ ﮔﺮﻡ ﺩانه ﻧﻴﺎﺯ ﺩاﺭﺩ. اﻳﻦ ﻣﻘﺪاﺭ می‌تواند ﺗﺎ ۲۲ ﮔﺮﻡ ﻧﺰﻭﻝ ﻛﻨﺪ. بازهم ﻋﺮﺽ می‌کنم اﻳﻦ ﻣﻘﺪاﺭ ﺭا ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺒﻮﺗﺮﺩاﺭ ﺧﻮﺩﺵ به دست ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ و ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﻨﺪ. چراکه ﺑﺮای بام‌ها و ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺷﺮاﻳﻄ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ می‌شود. ﺭﻭﺯﻫﺎی اﺳﺘﺮاﺣﺖ مسلماً اﻳﻦ مقدار کمتر و ﺭﻭﺯﻫﺎی ﭘﺮﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮ می‌گردد. ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺩاﺩﻩ اﺳﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻘﺪاﺭ ﺩﺭ اﻛﺜﺮ ﻣﻨﺎﻃﻖ به‌ندرت اﺯ ۲۵ ﮔﺮﻡ بیشتر می‌شود.

ﻧﺤﻮﻩ‌ی ﺩاﻥ‌ﺩهی:

طبیعتاً ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺑﻪ دانه‌هایی ﻣﺜﻞ ﺟﻮ و ﮔﻨﺪﻡ علاقه‌ای ﻧﺪاﺭﺩ و ﺩﺭ ﺳﺒﺪ ﻏﺬایی آن‌ها، ﺁﺧﺮﻳﻦ دانه‌ها ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﺭﺩﻩ می‌شوند. اﮔﺮ ﻣﺎ دانه‌ها ﺭا ﺗﺮﻛﻴﺐ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﺒﻮﺗﺮاﻥ قوی‌تر دانه‌های خوشمزه‌تر ﺭا سریع‌تر می‌خورند و ﺑﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎی ضعیف‌تر ﺑﻴﺸﺘﺮ دانه‌های ﺩﻳﮕﺮ می‌رسد، ﻣﺜﻞ ﺟﻮ. ﭘﺲ ﺑﺎ ترکیب ﻛﺮﺩﻥ دانه‌ها ﺑﺎﻻﻧﺲ ﺗﻘﺴﻴﻢ اﻧﺮﮊی ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎ به هم می‌خورد و ﺑﺎلطبع ﻛﺒﻮﺗﺮی ﺳﻨﮕﻴﻦ می‌پرد و ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﭙﺎی ﻫﻤﺎﻥ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺪ حتی ﻧﺼﻒ ﺳﺎﻋﺖ اﻭ ﺭا ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ.

حال راه‌حل ﭼﻴﺴﺖ؟

ﺑﺎﻳﺪ دانه‌ها ﺭا ﺑﻪ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻜﻨﻴﻢ. اﻭﻝ دانه‌های ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ‌ﺩاﺭ ﻛﻪ موردعلاقه‌شان ﻧﻴﺴﺖ ﺭا ﺑﺪﻫﻴﻢ ﻛﻪ اﺯ ﻓﺮﻁ ﮔﺮسنگی ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ و ﺑﻌﺪ دانه‌های ﭼﺮﺏ و پروتئین ﺩاﺭ ﺭا. به‌این‌ترتیب دانه‌ها ﺑﻴﻦ ﻫﻤﻪ به‌طور ﻣﺴﺎﻭی ﺗﻘﺴﻴﻢ می‌گردند.

ﻧﻜﺘﻪ ﺁﺧﺮ این است ﻛﻪ ﺑﺮای ﺭﻭﺯ ﭘﺮﺵ چینه‌دان ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺑﺎﻳﺪ کاملاً ﺧﺎلی اﺯ ﺩاﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻦ بعضی اﺯ ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎ و ﺑﺮﺭسی چینه‌دانشان ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ ﻣﻘﺪاﺭ ﺩانه ﺭا برای دفعه ﺑﻌﺪی به دست ﺑﻴﺎﻭﺭﻳﻢ. ﻓﺮاﻣﻮﺵ ﻧﻜﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺑﺮای ﻫﻀﻢ ﺩانه ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ۱۲ ﺳﺎﻋﺖ ﻭﻗﺖ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ اﺳﺖ. ﭘﺲ ﺑﺮای اﻳﻨﻜﻪ مطمئن ﺷﻮﻳﻢ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﻗﺒﻞ اﺯ ﭘﺮﺵ ﭼﻴﻨﻪ‌ﺩاﻧﺶ ﺧﺎلی اﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺪاﻗﻞ ۱۲ ﺳﺎﻋﺖ زودتر ﺑﻪ آن‌ها ﺩاﻥ ﺑﺪﻫﻴﻢ.