برچسب: کبوتر بلندپرواز

به قلم: حمید ضیا.

ﻗﺒﻞ اﺯ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﻻﺯﻡ می‌بینم ﺑﻪ ﺳﻪ ﻧﻜﺘﻪ‌ی ﻣﻬﻢ اشاره‌کنم. ﻧﻜﺘﻪ اﻭﻝ اینکه ﻣﺎ ﺩﺭ اﻳﻦ ﻣﺘﻦ ﺑﻪ ﻋﻤﻮﻣﻴﺎﺕ می‌پردازیم ﻧﻪ استثنائات. ازاین‌رو ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺩﺭ بعضی ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎ استثنائاتی ﭘﻴﺪا شوند ﻛﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﻫﻤﺨﻮانی ﻧﺪاﺷﺘﻪ و ﻳﺎ ﻣﻐﺎﻳﺮﺕ ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎشند. اﻳﻦ دقیقاً اشتباهی است که بعضی اﺯ ﻛﺒﻮﺗﺮﺩاﺭاﻥ ﻣﻮﻗﻊ اﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﺮﺗﻜﺐ می‌شوند و ﺁﻥ استثنائات ﺭا ﺳﺮﻟﻮﺣﻪ ﻗﺮاﺭ می‌دهند. ﻓﻘﻄ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻛﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺧﻮبی داشته‌اند ﻛﻪ ﻳﻚ ﻣﺸﺨﺼﻪ ﺧﺎﺹ ﺩاﺷﺘﻪ، اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭا ﺑﻪ ﻫﻤﻪ‌ی ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎ ﺗﻌﻤﻴﻢ می‌دهند و ﺑﺮ اﺳﺎﺱ ﺁﻥ ﻛﺒﻮﺗﺮ اﻧﺘﺨﺎﺏ می‌کنند.

همان‌طور ﻛﻪ عنوان اﻳﻦ ﻣﺘﻦ ﻧﺸﺎﻥ می‌دهد ﻧﻜﺘﻪ ﺑﻌﺪی ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮی ﻛﺒﻮﺗﺮ بلندپرواز مدنظر اﺳﺖ ﻧﻪ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﺑﺎطنی. پرشی ﺑﻮﺩﻥ ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻋﺎﻣﻞ بستگی ﺩاﺭﺩ: ﻇﺎﻫﺮ و ﺫاﺕ. ﻣﺎ نمی‌توانیم ﺫاﺕ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺭا ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ و ﺗﻨﻬﺎ ﺭاﻩ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﺫاﺕ، ﻣﺤﻚ ﺯﺩﻥ ﻛﺒﻮﺗﺮ اﺳﺖ. اﻣﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮی ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ۲۵ ﻳﺎ ۳۰ ﺩﺭﺻﺪ ﻫﺪﻑ ما را ﺩﻧﺒﺎﻝ می‌کنند ﺭا می‌توان ﺩﻳﺪ و ﺑﺮﺭسی ﻛﺮﺩ. بعضی اﻓﺮاﺩ ﻣﺪعی ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻻﺗﺮی اﺯ اﻳﻦ «ظاهرخوانی» ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﺎ ﻧﻪ آن را ﻛﺘﻤﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ و ﻧﻪ تائید می‌کنیم. ﻣﺜﺎﻝ همیشگی ﻣﺎ ﺩﺭ اﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺨﺺ ورزشکاری است ﻛﻪ ﺑﺪنی کاملاً آماده و ﻋﻀﻼنی ﺩاﺭﺩ اﻣﺎ ﻣﺎ نمی‌توانیم ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ ﻛﻪ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﻗﺪﺭﺕ و ﺗﺤﻤﻞ سختی ﺩﻭﻳﺪﻥ ﻳﻚ ﺩﻭی ﻣﺎﺭاﺗﻦ و ﻳﺎ ﺣﻤﻞ ﻳﻚ ﻭﺯﻧﻪ‌ی ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺭا ﺩاﺭﺩ. اﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ اﻣﺮ بازمی‌گردد ﺑﻪ ﺫاﺕ و ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻔﺲ اﻭ. ﻧﻜﺘﻪ‌ی ﺁﺧﺮ این است ﻛﻪ ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎی مورد بحث ﻣﺎ ﻛﺒﻮﺗﺮﻫﺎی ﭘﺮﻳﺪﻩ و ﺟﻮاﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻧﻪ ﺟﺎﺧﻮاﺏ و ﭘﻴﺮ.

ﺣﺎﻝ به‌صورت ﻋﻤﻮمی ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ بلندپرواز اﻳﺮانی ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻪ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ظاهری‌ای ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟

• ﻗﺒﻞ اﺯ هر چیز ﺳﻼﻣﺖ اﻭ مدنظر اﺳﺖ. ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﭘﻒ نمی‌کند، ﻧﻮﻙ و پاهایش ﭘﺮﺧﻮﻥ و ﺩاﺭای ﭘﺮﻫﺎیی ﺗﻤﻴﺰ و شفاف اﺳﺖ.
• ﻫﻤﻮاﺭﻩ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺭا ﺭﻭی ﺯﻣﻴﻦ ﺻﺎﻑ ﺑﺮﺭسی ﻛﻨﻴﺪ ﻧﻪ ﺭﻭی نی و ﻳﺎ ﺟﻌﺒﻪ. ﭼﺮاﻛﻪ ﺩﺭ اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺿﻌﻴﺖ طبیعی‌اش ﺭا ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ می‌گذارد. درحالی‌که ﺭﻭی نی ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻞ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮدﻥ نی، ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﺭا ﺧﻮﺏ ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ.
• مسلماً ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﭘﺮﻳﺪﻩ ﺑﺪنی ﻋﻀﻼنی ﺩاﺭﺩ. اﻳﻦ ﺑﺪﻥ ﻋﻀﻼنی ﺑﺎﻋﺚ می‌گردد ﻛﻪ ﻓﺮم و اﺳﺘﻴﻞ ﺧﺎصی ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﻴﺮﺩ. اﻭﻟﻴﻦ ﭼﻴﺰی ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ می‌آید ﺳﻴﻨﻪ‌ی روبه‌جلو است. ﻋﻀﻼﺕ ﺳﻴﻨﻪ به‌عنوان کمک‌کننده ﺩﺭ ﭘﺮﻭاﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺏ و ﻗﻮی ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺳﻴﻨﻪ‌ی ﻗﻮی روبه‌جلو و ﺑﺎﻻﺳﺖ ﻛﻪ درنتیجه‌ی اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ، ﺑﺪﻥ خالتی اریب ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺯﻣﻴﻦ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺩﻡ ﭘﻴﺪا می‌کند. یعنی اﻧﺘﻬﺎی ﺩﻡ ﺑﺎ ﺯﻣﻴﻦ ﺗﻤﺎﺱ ﻧﺎﻣﺤﺴﻮﺱ پیداکرده و ﻳﺎ ﻧﺰﺩﻳﻚ زمین قرار می‌گیرد. ﻓﺮاﺥ ﺑﻮﺩﻥ ﺳﻴﻨﻪ تأثیری ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﭘﺮﻭاﺯ ﻧﺪاﺭﺩ. ﺳﻴﻨﻪ‌ی ﻓﺮاﺥ ﻓﻘﻄ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﻧﻮﻉ ﭘﺮﺵ ﺭا آرام‌تر ﻳﺎ اصطلاحاً نرم‌پر کند. سینه‌های جمع‌وجور عموماً ﺗﻴﺰ ﭘﺮﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺷﺎﻳﺪ اﻳﻦ به خاطر ﺳﻂﺢ ﺗﻤﺎﺱ ﻛﻤﺘﺮ آﻥ ﺑﺎ ﻫﻮا ﺩﺭ ﺣﻴﻦ ﭘﺮﻭاﺯ ﺑﺎﺷﺪ. به‌هرﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﻫﺮ دو صورت ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺑﺎﻳﺪ سینه‌اش ﺭا ﺟﻠﻮ ﺑﺪﻫﺪ و ﺑﺎﻻ ﺑﻜﺸﺪ.
• ﺳﺮ و ﮔﺮﺩﻥ ﺑﺎﻳﺪ کمی ﻣﺘﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺳﺮ و ﮔﺮﺩﻥ ﺁﻭﻳﺰاﻥ و روبه‌جلو ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ ﻋﻀﻼﺕ ﺿﻌﻴﻒ گردن اﺳﺖ. ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺩاﺭای ﻋﻀﻼتی ﻗﻮی ﺩﺭ اﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪ اﺳﺖ.

ادامه‌ی خواندن… “مشخصات ظاهری کبوتر بلندپرواز ایرانی”

به قلم: حمید ضیا.

ﻗﺒﻞ اﺯ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﻻﺯﻡ اﺳﺖ ﻛﻪ اﺯ ﺳﻴﺴﺘﻢ سوخت‌وساز ﻣﻮاﺩ ﻏﺬایی ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺁﻧﺎﻟﻴﺰی ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﺑﺎ اﻳﻦ ﻋﻠﻢ و ﺩﻳﮕﺮ اﻳﻨﻜﻪ ﭼﻪ دانه‌ای تأمین‌کننده ﭼﻪ ﻣﻮاﺩی ﻫﺴﺖ ﻣﺎ می‌توانیم ﺁﻧﭽﻪ ﺭا ﻛﻪ ﺑﺪﻥ ﻳﻚ ﻛﺒﻮﺗﺮ بلندپرواز سنگین‌پر ﻧﻴﺎﺯ ﺩاﺭﺩ ﺩﺭ اﺧﺘﻴﺎﺭﺵ ﻗﺮاﺭ ﺑﺪﻫﻴﻢ و اﺯ پرش‌های طولانی‌اش ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﻳﻢ.

ﻣﻮاﺩ ﻏﺬایی را ازنظر ﺗﻮﻟﻴﺪ اﻧﺮﮊی ﺑﻪ چهار ﺩﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ می‌کنند:

       ۱- ﻗﻨﺪﻫﺎ: ﻗﻨﺪﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﻪ ﺩاﺭای مولکول‌های شکننده‌تری ﻫﺴﺘﻨﺪ و سریعاً ﺗﻮﺳﻄ ﺑﺪﻥ ﺟﺎﻧﺪاﺭاﻥ ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ، ﻭاﺭﺩ ﺧﻮﻥ ﺷﺪﻩ و ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ اﻧﺮﮊی می‌گردند.

       ۲- کربوهیدرات‌ها: کربوهیدرات‌ها (ﻧﺸﺎﺳﺘﻪ) ﺩﺭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺩﻭﻡ ﻗﺮاﺭ ﺩاﺭﻧﺪ و ﺑﺪﻥ ﺑﺮای اﻧﺠﺎﻡ اﻳﻦ فعل‌وانفعال‌ها ﻣﺪﺕ طولانی‌تری ﺭا ﺭﻗﻢ می‌زند و ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪﺭاﺕ اﻧﺮﮊی ﺧﻮﺩ ﺭا آهسته‌تر ﺁﺯاﺩ می‌کنند.

       ۳- چربی‌ها: چربی‌ها ﺩﺭ ﺭﺩﻩ ﺳﻮﻡ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ اﻧﺮﮊی ﺑﺮای ﺳﻮﺧﺘﻦ و ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻗﻮﻩ ﻣﺤﺮﻛﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. به همین ﺩﻟﻴﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﻮاﺭﻩ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺫﺧﺎﻳﺮ ﭼﺮبی ﺭا ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ می‌کنیم.

       ۴- پروتئین‌ها: پروتئین‌ها ﺑﻪ ﺻﻮﺭتی ﻣﺠﺰا ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ اﻧﺮﮊی می‌گردند. ﻭﻇﻴﻔﻪ اصلی‌شان ﺗﺮﻣﻴﻢ و ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻋﻀﻠﻪ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ اﺳﺖ. پروتئین‌ها اﺯ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺭﻓﺘﻦ ﻋﻀﻼﺕ ﺩﺭ اﺛﺮ فعالیت‌های ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی می‌کنند.

ﺣﺎﻝ ﺑﺎ ﺩاﻧﺴﺘﻦ اﻳﻦ ﻣﻮاﺭﺩ می‌توانیم به‌راحتی ﺣﺪﺱ ﺑﺰﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﭼﻪ ماده‌ای اﻭﻝ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ اﻧﺮﮊی می‌گردد. ﻗﻨﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﺮاﺣﻞ اﻭﻟﻴﻪ ﭘﺮﻭاﺯ عهده‌دار تأمین اﻧﺮﮊی ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻛﺒﻮﺗﺮی ﻛﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻘﺪاﺭ ﻻﺯﻡ ﻗﻨﺪ ﺭا ﺩاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ شاداب‌تر و پرانرژی‌تر اﺯ ﻛﺒﻮﺗﺮی ﻛﻪ اﻳﻦ ﻗﻨﺪ ﺭا ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﻧﺪاﺭﺩ اﺯ ﺟﺎ ﻛﻨﺪﻩ می‌شود و اﻭﺝ می‌گیرد. معمولاً ﭼﻮﻥ ﻣﻨﺒﻊ اصلی ﺗﻐﺬﻳﻪ‌ی ﻛﺒﻮﺗﺮ ﺩاﻥ و ﻏﻠﻪ ﻫﺴﺖ، ﻗﻨﺪ ﺑﺪﻥ آن‌قدر ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ساعت‌ها ﺩﻭاﻡ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ. ﭘﺲ ﺩﺭ ﺳﺎﻋﺎﺕ اﻭﻟﻴﻪ تمام‌شده. اﻣﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻗﻨﺪ ﻛﻢ ﻳﻚ ﺁﻏﺎﺯ ﺧﻮﺏ و دل‌چسب ﺑﻪ ﭘﺮﻭاﺯ ﻛﺒﻮﺗﺮ می‌دهد و اﻭ ﺭا ﻗﺎﺩﺭ می‌کند ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﺭا باصلابت ﺑﻪ ﺩﻝ ﻣﺎﻳﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ و ﺗﺎ یکی دوساعتی اﺯ اﻳﻦ اﻧﺮﮊی ﺳﺮﻳﻊ و ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﺩ.

ادامه‌ی خواندن… “ﺗﻐﺬﻳﻪ‌ی ﻛﺎﻣﻞ و ﺩﺭﺳﺖ ﻛﺒﻮﺗﺮ پرشی”

به قلم: مجید ز.

برای ارتقای کیفی کبوتر بلندپرواز ایرانی، اولین سوالی که به ذهن خطور می‌کند این است: اصولاً ما به‌دنبال چه استانداردهایی برای کبوتر خود هستیم؟ کبوتر ایده‌آل ما چه مشخصاتی باید داشته باشد؟ شاید این سئوال‌ها در وهله‌ی اول بدیهی یا حتا بی‌مورد به‌نظر بیایند، اما وقتی پاسخ افراد مختلف را کنار هم می‌گذاریم و تفاوت‌ها و حتا تضادها را می‌بینیم، می‌فهمیم که قبل از اقدام به اصلاح نژاد، ابتدا بایستی تعریف درستی از کیفیت و شاخصه‌های پروازی کبوتر داشته باشیم؛ تعریفی جامع و بابنیاد که بتواند اهل خبره و عموم را قانع کند.

تقسیم‌بندی گونه‌های کبوتر ایرانی

در این‌جا بایستی خاطرنشان کنیم که منظور از استاندارد کبوتر بلندپرواز ایرانی در عنوان مقاله، کبوتران «بلندپرواز» به‌ویژه گونه‌ی تهرانی است.

ارتقای ژنتیکی چیست؟

ارتقای ژنتیکی در کلامی ساده، تقویت ژن‌های مفید و مثبت کبوتر و جایگزینی این ژن‌ها در جای ژن‌های ضعیف و معیوب است. بنابراین تعریف، دو عمل باید پایاپای انجام شوند: ژن‌های خوب تقویت و ازدیاد شوند و دوم، ژن‌های بد و معیوب از دایره‌ی تکثیر خارج شوند.

ژن غالب و ژن مغلوب

از لحاظ طیف رنگ‌ها، ضمن توضیح رنگ‌های اصلی و رنگ‌های تلفیقی، ژن‌های غالب و مغلوب، نمودار قدرت و پایداری هر رنگ هنگام تکثیر در مقابل رنگ یا رنگ‌های دیگر است. در این باره مقالاتی در همین وبگاه منتشر شده‌اند که حاصل تحقیقات دامنه‌دار پژوهشگران هستند.

از لحاظ ظاهر نیز ژن‌ها غالب و مغلوب هستند. برای مثال، ژن کاکل مغلوب است و ما موقعی می‌توانیم جوجه‌ی کاکلی بکشیم که هر دو جفت این ژن را داشته باشند.

اما در باب کیفیت کبوتر ایرانی، طبقه‌بندی دقیقی روی ژن‌های غالب یا مغلوب صورت نگرفته است. برای مثال، ما می‌دانیم اگر کبوتر بند را با کبوتری دیگر که بازی‌دار است تن کنیم، احتمال گرفتن جوجه‌ی بند بسیار است، اما درصد این احتمال را به‌طور دقیق نمی‌دانیم. برای همین، در راه رسیدن به استانداردهای ایده‌آل کبوتر ایرانی بایستی حتی‌المقدور کبوترهای ایراددار را از گردونه‌ی جوجه‌کشی خارج کرد.

ادامه‌ی خواندن… “استانداردهای کبوتر پرشی ایرانی”