به قلم: حمید ضیا.
قبل از اینکه ما به این مبحث بپردازیم باید مطمئن شویم که آیا کاری که میکنیم درست است یا غلط. اگر درست است، چرا؟ و اگر غلط است، چرا؟ در فرهنگ مذهبی ایرانی همخون جفت کردن که اساس ارتقاء یک حیوان است از قدیمالایام کاری ناشایست و تابو، مخصوصاً در مورد کبوتر شناخته میشده است. این فرهنگ غلط مذهبی، کبوتر را فرشته انگاشته و از زیر به آن نگاه کردن در حال پرواز (کبوتربازی) را نگاه کردن به ناموس فرشتگان و کاری حرام شمرده است. تمامی ما به نوعی با این گونه خرافاتها دستبهگریبان بوده یا آنها را شنیدهایم. حال ما به عنوان قشری از جامعه که به ناموس فرشتگان خیره میشود میخواهیم کاری بکنیم که از خیره شدن به ناموس فرشتگان نیز بدتر است. این کار همخون جفت کردن است. البته ناگفته نماند که همین هخون جفت کردن در بعضی دیگر اقشار جامعه بهصورت نرمال و بدون دغدغه دنبال میشود که به آن خواهیم پرداخت.
مورد اول همخون جفت کردن در فرهنگ ایرانی:
از زمانی که بچه بودم هروقت که به روستایی میرفتیم بهخاطر علاقهی زیادم به پرندگان نزد پیرزنهایی که در حیاطشان مرغ و خروس نگاه میداشتند میرفتم تا از زیباترین مرغ و خروسهایشان چند تایی خریداری کنم. از آنجایی که کبوترباز بودم و پشت و نسل حیوان برایم مهم بود همیشه از آنها میپرسیدم «مادر، پدر و مادر این جوجهها کدام مرغ و خروس هستند؟» جواب اکثراً در حالی که به خروس قلچماقی اشاره میشد، همیشه این بود: «والله نمیدانم فقط میدانم که این خروس پدر همهی این جوجههاست.» البته مادربزرگ خودم هم که بهترین مرغ و خروسهای کردی را داشت از این امر مستثنی نبود. این به این معنیست که حتی در روستاهای ایران همخون جفت شدن نیز امری طبیعی است. زیرا که آن خروس قوی حداقل برای ۳ سال زمام امور را در دست دارد و هر سال جوجههای جدید به گلهی مرغها اضافه میکند و با آنها جفتگیری میکند. یعنی حداقل سه نسل پیاپی از مرغها با یک خروس جفت میخورند.
مورد دوم همخون جفت کردن در فرهنگ ایرانی:
مثال ساده و واضح آن قناری بازهای حرفهای کشورمان هستند که با دانستن علم ژنتیک به اینکار پرداخته و بهترین قناریها را از هر نژادی بوجود آوردهاند. برای مثال قناری فری پاریسی در ایران یک سر و گردن از قناری فری پاریسی در کانادا که خود من از آنها دارم، بزرگتر و بهتر است. قناری جیور نیز همینطور است. خیلی از دوستان قناریباز از قشر مذهبی جامعه هستند اما با همخون جفت کردن قناری مشکلی ندارند.
همخونی در طبیعت:
فرایند همخون جفت شدن در طبیعت بسیار فراوان طی میلیونها سال بهصورت کاملاً نرمال انجام شده و ادامه دارد. همخونی نه تنها عامل شبیهسازی در طبیعت است بلکه یکی از عوامل اصلی بقای حیوانات است. برای مثال وقتی به سهره در اقصی نقاط ایران نگاه میکنیم فرقهای بارزی را مشاهده میکنیم. سهرهی همدان با سهرهی شیراز با سهرهی کردستان با سهرهی کرمان فرق دارند اما هر کدام از این سهرههای متعلق به یک منطقه شباهت بسیاری با همدیگر دارند. دلیل این شباهت فقط و فقط همخون جفت شدن این پرندگان است. همخون جفت شدن حتی در اخلاقیات حیوانات هم تأثیر میگذرد. مثلاً گفته میشود که سهرهی همدان صدایش بلندتر از سهرهی شیراز است است و یا سهرهی کردستان بیشتر میخواند. حالا آیا این همخونی در بین حیوانات وحشی باعث ناقصی یا خنگ شدن آنها شده است؟ آیا به جز ۳ یا ۴ درصد نوزادان ناقصالخلقه که عادی است ما موارد دیگری را میبینیم؟ آیا همخونی باعث شده که پرندگان مهاجر مسیر میلیون ساله را گم کنند و مثلاً به جای آفریقای جنوبی سر از آسیای مرکزی در بیاورند (سویشان خراب شود)؟
مورد اول همخونی در طبیعت: دوستی مثال از شیرها زده بودند که به نظر من مثال جالبی بود. اما برداشت من دقیقاً بر خلاف ایشان است. ایشان فرموده بودند که شیر نر به محض بزرگ شدن بچههای نر آنها را از گله بیرون میکند. این حرف دقیقاً درست است. اما فراموش نکنیم که این شیرهای نر نیستند که برای همخونی استفاده میشوند بلکه شیرهای ماده هستند که در گله باقی میمانند و بعد از اینکه بالغ شدند با شیر نر که پدرشان است جفتگیری میکنند. از طرفی بچههای این شیرهای ماده نیز دوباره پس از بلوغ با پدربزرگشان که پدرشان نیز هست، جفت میشوند. این پروسه تا زمانی که شیر نر پیر شود ادامه دارد. به موازات پیر شدن شیر نر، یا شیر جوانی از فرزندان خودش جایش را میگیرد و یا شیر دیگری به گله حمله کرده و نرهای جوان را بیرون میکند تا زمام امور را بدست بگیرد.
مورد دوم همخونی در طبیعت: بچههای اکثر حیوانات بعد از اینکه توسط پدر و مادر از لانه رانده میشوند به خاطر اینکه با یکدیگر آشنایی بیشتری دارند در کنار همدیگر میمانند و اگر مشکلی برای آنها پیش نیاید با یکدیگر جفتگیری میکنند. طبیعت همیشه قادر نیست که توسط مرگ، توفان، مریضی، و یا دیگر فجایع طبیعی این بچهها را از هم جدا کند. برای مثال دیده شده که عقاب کله دم سفید آمریکایی بعد از اینکه جوجههایش را از لانه بیرون میکند جوجهها که معمولاً یک نر و یک ماده هستند در کنار یکدیگر میمانند و بعد از دو یا سه سال با یکدیگر جفت میشوند. حتی دیده شده که به خاطر سانحهای نر مادهاش را از دست داده و به تنهایی به بزرگ کردن جوجهها پرداخته و اما در زمان بیرون کردن جوجهها از لانه جوجه ماده را بیرون نکرده و بعد از بالغ شدن آن را به عنوان ماده اختیار کرده است.
مواردی که در بالا به آنها اشاره شد تنها گوشهی کوچکی از دریای بیکران همخون جفت شدن بود. حال این سوال پیش میآید که خوب اگر همخون جفت شدن یک امر طبیعی است آیا این امر همین خواص را برای انسان هم دارد؟ جواب کاملاً منفی است. انسان به خاطر داشتن نقشهی ژنتیکی پیشرفته و پیچیدهاش از حیوانات مستثناست. همخونی میتواند نقشی کاملاً برعکس در انسان بازی کند. اگر اخلاقیات که شاخصهی برتری انسان نسبت به حیوان است را کنار بگذاریم و به بررسی فیزیکی مسئله بپردازیم خواهیم دید که انسان به خاطر همین پیچیده بودن نقشهی ژنتیکیاش از نواقص و بیماریهای ارثی (ژنتیکی) بسیاری رنج میبرد. برای مثال میتوان از دندانهای خراب ارثی، لکنت زبان ارثی، چاقی یا لاغری ارثی، هموفیلی ارثی، فشارخون بالا یا پائین ارثی، کمردردهای ارثی، مریضی دیابت ارثی، سرطانهای ارثی، ضعف دید ارثی و هزاران هزار نقص و مریضی دیگر نام برد.
انواع روشهای تولید مثل در حیوانات:
۱- جفت کردن بیگانه یا Out-breeding:
این روش که گاهاً به آن روش سنتی هم گفته میشود از قدیمیترین روشهای موجود میباشد. این روشی است که اکثر دوستان در ایران به آن میپردازند. پایه و اساس این روش جفت کردن دو حیوان با رابطه خونی کاملاً دور از هم میباشد. در این روش به خاطر نبودن فاکتور تقویت کنندهی ژن شما به ندرت خواهید توانست به نتیجهای برسیدکه از پدر یا مادر برتر باشد. بهترین نتیجه معمولاً در سطح پدر و مادر است. دلیل اصلی صعود نکردن کبوتر ایرانی در نزد بسیاری از کبوتربازان همین است. گاهاً کبوترهای نژادهای دیگر نیز در این روش مورد استفاده قرار میگیرند. همانطور که قبلاً هم عرض کردم به دلیل از بین بردن اصالت هر دو نژاد، جفت کردن دو نژاد مختلف از نظر من مردود است.
مثال: کله دمسبزی را از آقای ج از تهران با ساعت پرش ۸ ساعت، با کله دمسبزی از آقای م از قم با ساعت پرش ۷ ساعت جفت میکنیم. دو پرنده از نظر خونی از هم دور (بیگانه) هستند. معمولاً نتیجهی این وصلت جوجههایی با ساعت حداکثر ۸ ساعت یا پائینتر است. در این مثال هر دوی این کله دمسبزها از یک نژاد هستند اما فاصله خونی زیادی از هم دارند.
۲- جفت کردن ضربدری Crossbreeding:
این روش یک مرحله از روش اول جلوتر است. این روش وقتی به کار میآید که ما کمبودی در حیوانهای خودمان که از طریق همخون جفت کردن ارتقاء دادهایم پیدا کنیم و بخواهیم آن را جبران کنیم. به این ترتیب حیوانی را که توسط یکی دیگر از دوستان از طریق همخون جفت کردن ارتقاء پیدا کرده و آن نواقص مورد نظر در آن از بین رفته را با حیوانهای خود جفت میکنیم. اینکار فقط وقتی باید انجام شود که ما در بین حیوانهای خودمان آن حیوان مورد نظر را نداشته باشیم.
مثال: نسل کبوترهای کله دمسبز شما از نظر پرش به ساعت مورد نظر رسیدهاند و قادر به پر کردن ۱۲ ساعت هستند اما ژن سو در آنها ضعیف شده است. از طرفی شما در گنجهتان نژاد دیگری از کله دمسبز ندارید که رابطهی خونی با نژاد اصلی خودتان نداشته باشد. بنابراین شما از کله دمسبزهای یکی از دوستانتان که دارای سوی بسیار عالی هستند و پرششان هم بالای ۱۰ ساعت است استفاده میکنید تا سو را در بین کبوترهای خودتان ارتقاء بدهید.
۳- جفت کردن ردیفی یا خطی Line-breeding:
این همان جفت کردن همخون است که بعضی از دوستان به دلیل امتناع از استفاده کلمهی «همخون» از آن استفاده میکنند. این کلمه نسبت به کلمهی همخونی کمتر حالت تابو دارد. فرقی که میشود گفت جفت کردن ردیفی با همخونی دارد این است که جفت کردن فرزند تولید شده به والدین و یا اجداد مدام ادامه دارد. یعنی ما از یک ردیف یا خط خاص خارج نمیشویم.
فرق دیگری که بین این دو هست این است که در ردیفی جفت کردن یک نر را با چندین ماده جفت میکنند تا از بین آنها بهترینها را انتخاب کنند. از ردیفی جفت کردن ما وقتی استفاده میکنیم که بخواهیم یک حیوان را ارتقاء بدهیم و یا اینکه بعد از پیدا کردن یک جهش ژنتیکی جدید بخواهیم آن را زیاد کنیم. بعضی مواقع پرورشدهنده به مورد خاصی در بین حیوانهایش برخورد میکند که نشانگر برتری آن حیوان به بقیه است. در اینجا باید از جفت کردن ردیفی استفاده کند تا آن برتری را ثبات ببخشد و به ازدیاد آن بپردازد.
معمولاً کسانی که به جفت کردن ردیفی میپردازند هدفشان همخون جفت کردن نیست بلکه فقط میخواهند با استفاده زیرکانه از همخونی کیفیت را بالا برده و دوباره به مسیر اصلی برگردند. به همین دلیل بعضیها حتی در بعضی مواقع جفت کردن ردیفی را همخون جفت کردن نمیدانند.
اهمیت جفت کردن ردیفی در موارد مصرف آن حتی در همخون جفت کردن میباشد. کسانی که به تعدادی زیاد از حیوان با مرغوبیت بالا دست یافتهاند از جفت کردن ردیفی برای نگاه داشتن کیفیت در سطح بالا استفاده میکنند. اگر نری با یکی از مادهها بچههای فوقالعاده عالی تولید کند، جفت کردن ردیفی تنها راهی است که به تکثیر آن میپردازد.
مورد دیگری که از جفت کردن ردیفی استفادهی زیادی میشود در تنظیم رابطهی بین یک حیوان و نوادگان آن است. جفت کردن ردیفی باعث نگهداشتن کیفیت در سطح والدین است. به این صورت که اگر ما به صورت ردیفی جفت نکنیم و به روال عادی و مرسوم جفت کردن بپردازیم، فرزندان اول همیشه ۵۰% خصوصیات پدر و ۵۰% خصوصیات مادر را حمل میکنند. فرزندان آنها ۲۵% خصوصیات پدر و مادربزرگ و فرزندان آنها ۱۲.۵% و به همین ترتیب ۶.۲۵% و کمتر و کمتر میشود. بنابراین طبیعتاً اگر ما از جفت کردن ردیفی استفاده نکنیم، همیشه باید به دنبال حیوانی با کیفیت بالاتر بگردیم تا کیفیت پائین آمده را جبران کنیم.
اگر جفت کردن ردیفی فقط ۲ یا ۳ بار تکرار شود به آن جفت کردن ردیفی میانه یا ملایم (Mild line-breeding) میگویند و اگر اینکار مرتباً تکرار شود به آن «جفت کردن ردیفی با تنش یا مکرر» (Intense line-breeding) میگویند.
جدول شمارهی ۱- جفت کردن ردیفی ملایم یا میانه: در جدول پائین میبینیم که A حیوانی است که میخواهیم روی آن کار کنیم. این حیوان میتواند نر یا ماده باشد. معمولاً در جفت کردن ردیفی میانه روی جنس مذکر کار میشود. در این روش با برگرداندن A و جفت کردن آن با H در پرندهی I ما ۵۶.۲۵% خون و ژنهای A را خواهیم داشت.
جدول شمارهی ۲- جفت کردن ردیفی با تنش یا مکرر: در جدول پائین میبینیم که A حیوانی است که ما میخواهیم روی آن از روش جفت کردن با تنش یا مکرر کار کنیم. این حیوان میتواند نر یا ماده باشد. در این روش با برگرداندن A و جفت کردن آن با یکایک فرزندان، نوادگان، نتیجگان و غیره به تقویت شدید ژن آن میپردازیم. در این مورد G دارای ۹۳.۷۵% ژنهای A میباشد.
مثال یک: در اثر یک جهش ژنتیکی توانستهایم «یک کبوتر» تولید کنیم که مثلاً میتواند ۵ روز متوالی هر روز ۱۵- ۱۶ ساعت بپرد. این کیفیت عالی اگر درست تکثیر نشود قطعاً از بین خواهد رفت. بنابراین از طریق جفت کردن ردیفی میتوانیم این کیفیت عالی را گسترش بدهیم.
مثال ۲: نر بسیار خوبی داریم که میخواهیم از آن جوجههایی با کیفیت بالا در سطح خودش یا بهتر بکشیم. این نر را با چند مادهی مختلف تن میکنیم و از هر کدام حداقل ۴ جوجه میکشیم. یعنی اگر این نر را با ۴ ماده همزمان جفت کنیم ما حداقل ۱۶ جوجه خواهیم داشت که به راحتی میتوانیم بهترینها را از بین آنها جدا کنیم و دوباره با پدر جفت کنیم. فرض کنید ۴ جوجه را از بین این ۸ جوجه ماده جدا کنیم و دوباره با پدر جفت کنیم.
روشهای بالا فقط گوشهی کوچکی از جفت کردن ردیفی یا خطی بود که معمولترین آنها هستند. یک پرورشدهندهی خوب همیشه گوشبهزنگ است تا در صورت احتیاج نحوهی جفت کردن را عوض کند و از روشی به روش دیگر برود. این کار با توجه به خواسته و کیفیت فرزندان تغییر میکند. مثلاً اگر او در حین جوجهکشی متوجه یک بچه خواهر یا برادر بهتر شد آن را سریعاً وارد دایره تولیدمثل میکند تا نتیجه را بهبود ببخشد. به این ترتیب هیچ چیز از دید یک پرورشدهندهی خوب پنهان نمیماند.
۴- جفت کردن همخون Inbreeding:
در همخون جفت کردن یکی از روش هایی که انجام میشود آزمایش فرزندان (progeny testing) و حذف شدید است. این به این معناست که با این روش ما آللهای مغلوب ناخواسته را بهمراه اعضا خانواده غیر مطلوب از رده خارج میکنیم. به این کار میگویند روش حذفی شدید (extreme elimination). در نظر داشته باشید که با استفاده از این روش ما هر بار از شرّ یکی از آللهای نامطلوب مغلوب خلاص میشویم. همخون جفت کردن تنها روشیست که یک پرورش دهنده موفق به شناسایی و حذف این آللها که معمولاً در ژنهای هتروزایگوت مغلوب نهفته هستند میشود. از طرفی اعضا خانواده که از این آللها پاک باشند، دارای برتری فاحشی نسبت به باقی اعضا خواهند بود.
در یکی از روش های همخونی، ما میتوانیم به گسترش یک خانواده از طریق برادران و خواهران بپردازیم. یعنی عمو، خاله، عامه، و دایی بوجود میآوریم و همزمان آنها را اصلاح میکنیم. خوبی که این روش دارد است که ما طیف گسترده تری برای همخون جفت کردن داریم و بعضا میتویم بچهها را با عمو، دایی، خاله، یا عمه جفت کنیم.
چیزی که همیشه باید مد نظر قرار بگیرد این است که همخون جفت کردن همیشه به این معنی نیست که جوجههای شما بهتر از والدینشان خواهد شد. در اکثر مواقع به دلیل ناپاک بودن پشت اجداد، و همچنین در کنار هم قرار گرفتن ژنهای ناخواسته ما به نتایج نامطلوب بر میخوریم. برای مثال از یک جفت کبوتر عالی ما جوجههایی میکشیم که همه بهترین پرواز را دارند اما به محض اینکه آنها را همخون جفت میکنیم، رفتارها و خصوصیات بد و ناخواسته به صورت واضحی در جوجهها بروز میکند. خیلی از دوستان ناامید شده و همخونی را دلیل آن میدانند. در حالی که وجود ژنهای ناخواسته به صورت نهفته عامل اصلی آن است نه همخونی. به همین دلیل ما باید آنقدر از این جفت جوجه بکشیم تا نهایتاً بتوانیم جوجهی مورد نظر را تولید کنیم. این همان چیزیست که همخون جفت کردن را سخت و پرهزینه میکند. فقط باید در نظر داشته باشیم جوجههایی را که دارای خواص منفی هستند به هیچ عنوان وارد چرخهی جوجهکشی نکنیم. مورد دیگری که باید به آن خیلی اهمیت داده شود است که هیچ جوجهای را بدون تست کردن برای جوجهکشی نخوابانیم. تمامی جوجهها باید پرانده شوند و خصوصیات رفتاری آنها دانهبهدانه نوشته شوند تا به محض مشاهدهی رفتار ناخواسته از چرخه حذف شوند.
در زیر نمونههای مختلفی از جدولهای همخون جفت کردن آمده که شما میتوانید با توجه به احتیاجتان یکی از آنها را انتخاب کنید و یا حتی میتوانید جدول مورد نظر خود را بسازید. فقط فراموش نشود جدولی که ساخته میشود باید همزمان با جوجهکشی بوجود بیاید نه قبل از آن. چرا که ممکن است در بین راه جوجهکشی متوجه بشویم که مثلاً اگر کبوتر ۵ را با کبوتر ۱۰ جفت کنیم نتیجهی بهتری خواهیم گرفت. اما خیلی از پرندهبازها دنبالهروی از یک جدول خاص را ترجیح میدهند.
روش زیر جفت کردن خواهر و برادر است که با توجه به کم بودن سرعت پیشرفت، پیشنهاد نمیشود.
در روش زیر جفت کردن یک نر با چند ماده نشان داده شده است. در بعضی مواقع یک ماده را با چند نر هم جفت میکنند، اما سرعت عمل در حالت اول بیشتر است.
جدول سمت راست درصد خون اصلاح شده در هر نسل را به خوبی نشان میدهد.
باسلام، و خسته نباشید.
اگه از دو جفت کبوتر از هر کدوم چهار جفت جوجه بکشیم و بعد بهترین جوجه یه جفت را با بهترین جوجه جفت دیگر جفت بزنیم و همینطور ادامه بدیم، آیا نتیجه میگیرم؟ و اگه جواب مثبته میخواستم بدونم چند سال طول میکشه تا به نتیجه دلخواه برسیم؟
و آیا باید از هر جفت از جوجهها و نوهها و نتیجه و… باز هم چهار جفت جوجه بکشیم یا همون بار اول کافیه؟
ممنون از اینکه زحمت کشیدین و این سایت رو برپا کردین.
سلام، بله نتیجه میگیرید. بین هشت تا ده سال طول میکشد.
سلام، ممنون از راهنماییتون.
اگه چهار جفت جوجه از یه کبوتر بگیریم، چندتاش از پدر و مادرش بهترمیشن؟ ازلحاظ سو وپرش.
سلام، خواهش میکنم. هیچ حسابی ندارد. اکثراً باید خوب بشوند. اما ما فقط یکی و بهترین مد نظرمان است.
سلام آقا من کفتر مسافتی دارم پدر جوجه رو با جوجه جفت کردم آیا نتیجه خوب میشه یا نه
چون میگن کفتر مسافتی وقتی همخون جفت بشه خنگ میشه
سلام من از کجا بدانم؟؟!!!
بله با جفت زدن هوش و رنگ پرنده نر رو در تمام جوجه های نسل ۵-۶ خواهید داشت در نسل ۸ کاملا خلوص و برتری جوجه رو نسبت به نر خواهید دید
سلام ، جفت کردن ردیفی از یک کبوتر نر خوب ، باعث چه میشه ایا از نظر تیپ ظاهری ، رنگ ، هوش میتونیم مثل خود کبوتر نر مولد. تولید کنیم ، مرسی
بله دقیقا هدف همینه که گفتید.
بله ۱۰۰% میشه
با سلام و خسته نباشید
آیا امکان داره از دو جفت کبوتر نژاد برتری بسازیم
مثلا یک جفت ۵۰۰کیلومتر و جفت دیگه ۴۰۰کیلومتر به روز نشستن آیا میتونیم نسل برتری رو از این دو جفت بسازیم که مسافت بالاتری مثلا۶۰۰کیلومتر یا بیشتر رو به روز طی کنند؟
لطفا اگه جواب مثبته جدولشو بهم بگین ممنون میشم
سلام بله ممکنه . طبق جداول همین متن
عزیز اون پرنده ای که ۵۰۰ نشسته یا ۴۰۰ نشسته امکان داره نسلشون تا ۱۰۰۰ بوده ولی تا ۴۰۰ و ۵۰۰ بیشتر نبردن شما اول باید نسل رو تست کنید تا چقدر میشینن نسلش بعد اقدام به جفت زدن بکنید
توضیحات عالی بود سپاس فراوان
سلام اقا حمید وقت بخیر سوالی داشتم خدمتتون
با سلام و خسته نباشید من عیب کبوتر ماده ام پر بلنده و صفت خوبش مسافتیهو آنرا با یک کبوتر خوب پرکوتاه حفت کردم حالا از داخل جوجه هائی که بدست میاد اول پر کوتاه میدن؟ بعدش اگه آن جوجه که پر کوتاه دارد و مسافتی شده با مادرش جفت کنم میتوانم با چندبار ردیفی حفت کردن پر جوجه ها را کوتاهتر کنم بصورتیکه صفت خوبشان(مسافتی) در سطح مادرشان باشد؟
ساام هم پربلند و هم پرکوتاه میدهند
درسته هم پر بلند هم پر کوتاه ،حالا اگه از داخل جوجه های پرکوتاه که یکیش مسافتی بشه با مادرش جفت بشه و همینطور ردیفی آیا به خلوص کوتاهی پر و مسافتی تا نود درصد میرسیم؟
هربار که با مادر جفت کنید به پرهای مادر نزدیکتر میشوید.
شما با جفت زدن خطی فقط و فقط تمام شباهت های مادر رو تقویت میکنی پر بلند مسافت و ظاهر پرنده شما باید طبق الگوی خطی و ضربدری پیش برید تا به نتیجه برسید انشاالله نتیجه میگیرید ولی باید ژن های ناخواسته حذف بشن و پرنده هایی با استایل و هوش مد نظر مجدد با نسل اول جفت بشن
سلام من از دو کبوتر از نسل متفاوت جوجه گرفتم جوجه مقاومت پروازی بالایی داره اگه جوجه با مادر جفت کنم جوجه هاشون خوب درمیان؟
سلام منظورتان از هوب چیست
جوجه هاتون رو باید با پدر مادر جفت کنید تا ببینید اون ژن مقاوم از پدر هست یا مادر بعد روی همون نسل کار کنید تا موفق بشید
با سلام در این روشهایی که فرمودید تاجایی که من متوجه شدم قصدپرورش دهنده این هست که جوجه هایی شبیه به پدر ویا مادر (طبق خواست نژاد) تولید کنند اما اگر ما بخواهییم کبوترهایی با کیفییت تر از پدر ومادرشان داشته باشیم چه کنیم؟
درود به مرور زمان در نسلهای بعدی این اتفاق میافتد
برای بدست اوردن ژن برتر شما باید تمام ژن های ضعیف رو در نسل های بعدی حذف کنید تا جوجه برتر بمونه وقتی دیدین بهترین نسل رو دارید اصلاح نژاد از اون نقطه شروع میشه شما تا قبلش داشتید فقط ژن سازی میکردید و خالص سازی میکردید از اون لحظه ای ک پرنده ای با مشخصات منحصر به فرد دیدید باید اون پرنده با جوجه های خودش جفت بخوره و از چرخه نسل اول جدا میشه
خیلی مفید بود
این روش تو پرنده های دیگ هم جواب میده؟
بله قطعا
با عرض سلام و درود خدمت شما دوست عزیز و ممنون بابت توضیحات خوبتون و سپاسگزارم بابت این آگاهی و شناختی که در این زمینه ایجاد میکنید،اجر شما با خدا ،همیشه پایدار باشید 🌺🌺🌺
خواهش